Zomerwarmte

Nieuws 1 Comment »

Mensen zijn het gewend om records te vermelden. Dus als er een record wordt gehaald, dan moet ie toch tenminste op mijn website staan: volgens mij is het echt een record-zomer met temperaturen in Spanje oplopend tot 50 graden. En Nederland waggelt aardig mee met de hitte.

Snikkie-heet. Zo noem je het als het heel erg warm is. Maar vandaag was het nog een ”graadje” erger. Vandaag was het snokkie-heet.  Dat betekent; je gaat dan bijna van je stokkie, zo snokkie. Ondragelijk heet dus. Je kunt een spiegelei op je hoofd bakken.

Bijna 37 graden in de tuin. Iedereen heeft het warm met dit weer. En daar begrijp ik niks van. Want als de ideale lichaamstemperatuur 37 graden is. Waarom is 37 graden Celsius dan niet de ideale omgevingstemperatuur. Je zou denken dat je bij die temperatuur geen enkele inspanning hoeft te doen om op  te warmen of af te koelen.

Het is komkommertijd. Dan heeft iedereen het over het weer. Maar over komkommers gesproken, die groeien momenteel best hard in mijn tuin. :-) Laatst nog enkele joekels geoogst. Ze zijn te bewonderen op mijn facebook. Waar ik ze draag als een mooie stola. En uitprobeer als nekkussen ;-)

Ach ja, het weer. En af en toe wat mieren in de keuken. En zo zijn er nog wel meer huis-tuin-en keukenverhalen. Maar wist je dat ik laatst een echte slang in mijn keuken had? En dat ie door het raam naar buiten ging? Angela was er bij en weet er alles van. Die slang moest wel door het keukenraam naar buiten, anders kon ik mijn auto niet wassen. (Anders was ie te kort. Sorry voor deze droge tekst. Met deze zomerwarmte wordt alles een graadje droger.)

Ik heb mijn auto schoon gesproeid en dat was best lekker met dat warme weer. Dus ik heb de auto van Angela er maar meteen achteraan gedaan. Buurvrouw Henny was er helaas niet. Anders had ik haar auto ook nog even kunnen sproeien. En Karin had haar auto ook wel door mij willen laten wassen. Maar dat ging niet. Want haar auto stond in Hollandse Rading, 8 km verder op.  En dan heb je wel een goed lange waterstraal nodig om van zo’n afstand een auto schoon te spoelen.

Wel grappig, die belangstelling voor mijn auto-wasserij. Ik zie het al voor me. Een hele file auto’s in de Struvestraat om schoon gespoeld te worden. De gemeente zou de straatnaam dan beter kunnen veranderen. Van Struvestraat naar Wasstraat. ;-)

Nou ja, dat was even een korte terugblik. Ook vandaag is het weer heet. Wim Hofman zal wel in zijn nopjes zijn met zijn ijsbad. Je weet wel, die man die in een korte broek en op blote voeten naar de top van de Mount Everest wandelt. En een uur lang in een bad met ijsklontjes kan zitten. Een variant op het bad met ijsklontjes is een bad vol met magnums en roomijs. Voor mensen die houden van wat meer smaak.

Zo meteen moet ik ook nog boodschappen doen. Dat is wel erg heet. Momenteel heb ik de beste plek in huis: vlak bij mijn ventilator. :-) Eigenlijk wil ik daar nu niet vandaan. Dus Iwan stelde voor om een verlengsnoer te kopen van 5 km lang. Zodat ik hem toch aangestekkerd mee kan nemen als ik de deur uitga. Maar ik loop zelf niet echt warm voor het idee. (Hoeft ook niet gezien de temperatuuur van nu).

Zoals gezegd, moet ik nu boodschappen gaan doen. Dus ik hoop dat mijn boodschap duidelijk is:

Tot de volgende keer! :-)

Daar gaat ze!

Nieuws 1 Comment »

“Daaar gaaat ze!” “

Ken je dat liedje van Clouseau? Niet dat ik het nu draai. Maar ze gaat wel. Kismet bedoelen we. Kismet gaat boodschappen doen, zodat ze zeker weet dat we vanavond geen couscous eten. (Daar houdt ze niet zo van.)  Ze had zuurkool in haar hoofd. Na ja, niet echt natuurlijk, een hoofd vol zuurkool is een hoofd zonder hersenen. Ik vond het in elk geval wel origineel om zuurkool te eten.  Winterkost in de lente. Een beetje de omgekeerde wereld dus.

Nou dat vonden wij (Iwan en ik) prima. Dan hebben wij tenminste nog wat tijd om te schrijven. En de kans op een regenbui is toch ook aardig aanwezig. Al houdt Kismet niet van regen, dus eigenlijk is dat helemaal niet zo aardig. Desondanks wilde ze toch lopend boodschappen gaan halen. Gelukkig heeft ze zo te zien geluk. Want de zon schijnt nu (nog).

Dus we hebben wat tijd over om te schrijven over koetjes en kalfjes. En pilletjes en zalfjes. Maar dat doen we niet. Want het leven is al zo kort.

De meeste mensen hebben tijd te kort. Maar vandaag heb ik dus tijd over. Nou ja, eigenlijk kun je alleen maar tijd over hebben als je er niets mee doet. Dus is het eigenlijk helemaal niet erg om nooit tijd over te hebben, zolang je hem maar goed besteedt.

Morgen heb ik tijd over om lekker naar de KIP te gaan. Niet allen morgen, maar ook overmorgen en overovermorgen. Vakantie heet dat :-) Vroeger was de KIP een mooie vakantielocatie in het groene hart van Utrecht, waar je lekker kunt scharrelen. Oftewel een leuke scharrelkipplek. Maar de KIP is nu verhuisd naar Den Haag. Dus net zoals je onder de mensen stedelingen en plattelanders hebt (ik weet even geen beter woord), heb je dus blijkbaar ook plattelandskippen en stadskippen.

Nu houd ik zelf ook wel van gezelligheid; een uitje naar het bruisende Den Haag. Stad achter de duinen volgens Harry Jekkers. Dus lekker met de stadskippen aan het bier, daar kan ik echt wel van genieten. Dus nu maar bidden voor mooi weer :-) Want bier smaakt beter met warm weer.

Mocht het bier toch niet genoeg verkoeling brengen, dan is er altijd nog de zee in de buurt. Om een duik in te nemen.

Kismet is inmiddels terug. Maar anderen kunnen nog steeds tegen mij zeggen “Daar gaat ze.”  Ik heb namelijk mijn tas al ingepakt. Dus ik ben al bijna klaar voor vertrek naar mijn lekkere vakantiestek :-)

RIJDEN MET DIE HAP!

Nieuws 1 Comment »

RIJDEN MET DIE HAP!

Ik heb  al jaren een website.  Maar aan een lege website heb je natuurlijk niets.  Daar moet wel iets op te lezen zijn. Anders is het net zo iets als een  leeg hoofdkussen; zonder vulling.

Nu de zon mooi schijnt, draagt dat toch alweer bij aan het  laat-de-lente-maar-weer-lekker-komen gevoel. Ik kan me namelijk niet goed voorstellen dat als de zon zo mooi schijnt, mensen dan zullen denken: Ha, de zon schijnt zo lekker. Laat het nog maar even klerekoud winter blijven.

Lente, voorjaar. Veel  mensen denken dan aan de voorjaarsschoonmaak. Maar bij mij kriebelt het dan niet om schoon te gaan maken. Maar komt een grote voorjaarsschrijfbui juist een beetje als een ontwakende krokusbol boven de grond.

Nu is een voorjaarsschrijfbui niet te voorspellen door het KNMI (Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut – leuk woord voor het woordspelletje galgje). Dus dat is lekker makkelijk. Kan ik schrijven waarover ik wil.

Bijvoorbeeld over de woensdag. Daarvan heb je er maar 1 in de week. Dus dat is best bijzonder. Nou, ik bedoel eigenlijk,  dat er dan vaak meerdere mensen bij mij werken. En werkenden mensen, moeten ook gevoed worden.  Jaahaa, daar zorg ik wel goed voor!  Alleen dat is niet altijd even makkelijk. Ik vind zelf couscous namelijk best lekker (als-tie lekker is klaargemaakt).

Maar in mijn team zijn ze daar verdeeld over. Desondanks eten we op woensdag, vaak couscous (of lasagna). Daarom kunnen we die inmiddels ook wel uitroepen tot coescoes –woensdag.  Klinkt wel leuk. Nou ja, plaatselijke coescoes-woensdag dan, want bij de slager blijft het natuurlijk gewoon gehaktdag.

De vraag is dan hoe je dat oplost, als de een wel couscous wil eten en de ander niet. Dan moet je toch wel  een besluitvaardige en creatieve huishoudmanager zijn. Nu ben ik geen manager, maar ik kan heus wel goede besluiten nemen, hoor.

Ik ben er over uit dat we vandaag wel couscous gaan eten, ik moet alleen nog even nadenken over de vorm. Misschien dat we er couscous-pudding van kunnen maken. Is weer eens wat anders dan rijstepudding.

We hebben nog wel even tijd om daar over na te denken. Want voordat we boodschappen gaan halen, moeten we nog wachten op de rolstoel monteur. Die nog steeds niet is komen opdagen (verdikkeme -:-P). Het is nu 5 voor 4. En hij zou tussen 14.00 en 16.00u komen! Misschien heeft die monteur wel per vergissing in zijn agenda neergezet 16.0000u. Tja, dan kun je lang wachten ;-)

Wist je trouwens dat je ook “wachters” kunt inhuren?  Als je geen zin hebt om zelf lang in de rij te gaan staan wachten of om een nachtje op straat voor de winkel te gaan liggen slapen bij min 3. Om maar de nieuwste I-Phone te kunnen bemachtigen. Deze wachters gaan dan voor jou tegen betaling in de rij staan.

Maar ja, daar heb ik nu niks aan. Want er is geen rij.  Dus laat die die monteur maar komen. Die mag gaan rijden. En ons van het wachten bevrijden!

 

 

Het ideale echtpaar (?)

Nieuws No Comments »

 

Vrouwen en schoenen; ze horen bij elkaar volgens kenners. En nee, dat zijn niet alleen mannen die dat zeggen. Maar voornamelijk vrouwen met veel praktijk ervaring.

Niet dat ik er zelf zo overdenk. Maar dat het waar is, dat zou goed kunnen. Want recent las ik dat een vrouw in Amerika gemiddeld wel 8 paar schoenen heeft. Al weet ik eerlijk gezegd niet hoeveel paar schoenen de gemiddelde man in zijn garderobe heeft.

8 paar schoenen. Dat is veel. Eigenlijk onnodig veel. Je zou denken dat mensen alleen zoveel schoenen kopen als ze dat kunnen betalen. Maar het is bizar dat dat niet zo is. Dat ze zich regelmatig in de schulden steken om het schoenquota van 8 maar te kunnen halen.

Om eerlijk te zijn, ik houd natuurlijk best van mooie spullen. Vooral als ze bijdragen aan gezelligheid en sfeer in huis. (Maar gezellige mensen zijn ook welkom hoor :-) Dus niet alleen spullen.) En ook een lekkere kledingshopbui die zelfs door het beste weersinstituut niet voorspeld kan worden, daar kan ik best van genieten.

Maar schoenen, daar heb ik maar 2 paar van. En nee, ik heb niet ergens stiekem een onderaardse volgestouwde schoenenbunker. Nu kun je natuurlijk zeggen dat ik in een rolstoel zit en niet loop. Dus weinig schoenen nodig heb. Maar toch, dat is niet helemaal waar. Want mensen die echt sportief fietsen, lopen ook niet (loopfietsers tellen niet mee :-P ). Maar kopen wel fietsschoenen.

Aangezien ik een echte fanatieke rolstoelrijder ben, zou ik dus ook best minstens 8 paar rolstoelschoenen kunnen gebruiken. Al zou ik ze niet functioneel gebruiken, dan zijn 8 paar schoenen toch altijd nog leuk om uit te kunnen kiezen en leuk voor de dag te kunnen komen. Dus ja, ik begrijp vrouwen die 8 paar schoenen hebben natuurlijk wel.

Maar goed, ik beperk mezelf dus tot slechts 2 paar schoenen per jaar. Al moet ik toegeven dat mijn goedkoopste schoenen wel iets duurder zijn, dan de duurste schoenen van SCAPINO. Dus als ik zelf ook het geld van 8 paar schoenen zou gebruiken voor mijn rolsstoel. Dan reed ik allang in een sjieke Mercedez Benz rolstoel.

Dat mijn schoenen wat duurder zijn, komt doordat ik schoenen nodig heb met een speciaal voetbed. En dan kun je natuurlijk niet een hele “beddenzaak” in huis hebben met 8 of meer paar schoenen. Dus ja, dan kies ik liever voor 2 paar goede schoenen, dan 8 of meer paar overbodige schoenen.

Dus ik houd voet bij stuk, dat ik goed uit de voeten kan met elk jaar slechts 2x een schoenpaar!

Gelukkig Nieuw Jaar!

Nieuws No Comments »

 

 

3 januari. Dat is toch het begin van een nieuw jaar?  Dan ben ik nog niet te laat om iedereen die dat wil een nieuw jaar toe te wensen!

Dat kan natuurlijk op elk moment van het jaar. Je kunt het zelfs je buurman toewensen die zijn muziek soms irritant hard draait. Of de bloemist die zijn bestelautobakbeest soms vervelend op de stoep parkeert, waardoor je er niet langs kunt. Of diegene in de rij achter je die stiekem probeert voor te dringen door achteruit te lopen…

Ja, zelfs die mensen kun je een nieuw jaar toe wensen. Ik hoop zelfs dat je dat doet. Als we anderen geen nieuw jaar meer gunnen, dan is het misschien tijd om begrafenisondernemer te worden. Of die ander gewoon ongemerkt in stilte wel een nieuw jaar toewensen. Dat mag natuurlijk ook. Maar, ik wens iedereen een GELUKKIG nieuwjaar!

GELUKKIG, wat betekent dat eigenlijk? Wat geluk is, dat is voor iedereen natuurlijk anders. Gelukkig maar :-)

Geluk is denk ik kunnen genieten van wat je kunt en hebt. Dat hoeft op zich niet ingewikkeld te zijn. Ten minste dat houd ik mezelf in elk geval voor. Geluk is best wel iets aparts. Stel je voor dat je iemand een wc-pot cadeau geeft op zijn verjaardag. Ook al is dat vrij origineel, ik denk niet dat er veel mensen zijn die het leuk vinden om een wc-pot voor hun verjaardag te krijgen. Maar weet je wel hoe blij je kunt zijn met die zelfde wc-pot als je heel nodig moet plassen? Er tussen haakjes vanuit gaande dat die wc-pot inmiddels is aangesloten.

Geluk is een kwestie van perspectief. Meer dan dat kan ik er eigenlijk niet over zeggen. Dus maak geluk niet te ingewikkeld. Dan moet het in dit nieuwe jaar met dat geluk zeker lukken.

Vrolijke Diepdenker,

 

Marieke

Regenscherm of computerscherm

Nieuws 1 Comment »

REGENSCHERM OF COMPUTERSCHERM

 

Vandaag is het eerste klas kakweer. Tenminste, dat is de omschrijving van iemand anders voor het grijze natte weer van vandaag. Dus we hadden vandaag de keuze tussen een regenscherm  of computerscherm. Dus de keuze was niet zo moeilijk. We bleven lekker binnen. En kropen achter het scherm, om wat te schrijven. Want dat was natuurlijk ook alweer bijna 2 maanden geleden.

Ik ben trouwens niet van plan om nu allemaal stoute dingen te gaan schrijven. Want Sinterklaas is al in het land. En dan moet je toch altijd een beetje oppassen. Vroeger luisterden de Zwarte Pieten enkel aan de schoorsteen en de brievenbus. Om gesprekken af te luisteren en te horen of jij wel braaf bent. geweest. Maar tegenwoordig speuren die Zwarte Pieten ook op internet. Dus moet ik extra oppassen dat ik geen zwarte dingen op mijn website schrijf. Behalve over zwarte koffie, dat mag wel. En de zwarte letters natuurlijk, want daar valt niets aan te doen. Want je weet zelf ook wel, schrijven met witte chocolade letters is namelijk geen optie. Het scherm wordt dan plakkerig. En bovendien wordt het dan wel een heel duur verhaal. Want 3 euro minimaal per letter, dat is alleen voor rijke mensen.

Maar gelukkig hebben we goed nieuws, want mijn nichtje is geboren. En ik ben dus tante geworden op 16 november! Supergaaf om zo’n klein levend wondertje op mijn schoot te mogen voelen. Ook al bewoog ze bijna niet, omdat ze lekker sliep. Maar ja, nu kan dat nog heel leuk, want als ze straks groter is dan moet ze in een bedje liggen en een bed op mijn schoot dat is een beetje onhandig.

Mijn nichtje heet Bo. En ik vind haar helemaal te gek. Dus zeg ik graag “Wow dat is Bo!” Dat rijmt een beetje. En ja, dat zal ook te maken hebben met Sinterklaastijd. Ik vind Sinterklaas ook leuk, maar dat is gewoon anders. Het is heel leuk om Bo’tje in haar badje te zien. En Sinterklaas juist in zijn bootje te zien. Maar in bad dobberen kunnen ze allebei.

Bo’tje en Sinterklaas vinden elkaar vast ook leuk. Maar Bo’tje kan helaas nog geen pepernoten eten. Misschien wel pepernotenpap. Maar dat is nog niet zo gezond voor haar.

Zoals je misschien wel merkt, ben ik voor nu weer uitgeschreven. Dat wil zeggen op dit scherm. Want bij de gemeente sta ik nog steeds ingeschreven.  Maar ik ben toch blij dat je weer even een berichtje van mij hebt gelezen. En ik zou zeggen tot de volgende keer!

Tjuuβ dan gaan Iwan en ik nu aan de Jus met Stamppot. En dat past lekker bij dit weer. Dus hebben we zo toch nog plezier van dit eerste klas kakweer!

Uit het Dagboek van Marieke

Nieuws No Comments »

Verhalen verzinnen is natuurlijk leuk. Maar gebeurtenissen uit het echte leven delen is soms nog leuker. Vandaar dat ik dit keer een oud, maar onvervalst echt stukje uit mijn dagboek weergeef.

 

HUIS BIJNA AFGEFIKT!!!

Het gas van het fornuis was aan blijven staan. En niemand had dat door. Totdat tijdens het fysio-oefenen Vera  de vriezer schoonmaakte en de laden even op het fornuis stapelde. Dat ging goed fout! Vlam in de vriezerladen, dus commotie ten top! Maar geluk bij een ongeluk; Duman had geen last van het gillende brandalarm want die ijdeltuit zat bij de hondenkapper. En er was  een team  rondom mij, dus dat hebben we gezamenlijk aangepakt. Hoewel Vera en  Gert Jan het leeuwendeel hadden opgeruimd en ikzelf onverstoorbaar verder ging met oefenen. Mijn vlam in de pan is positief en ik bewoog met vleugels, maar dat is een ander verhaal. Nu wordt er gerolschaatst in mijn woonkamer door de oppaskinderen en ga ik aan de lunch. Nee, saai was het zeker niet!

Terwijl het hele huis in de fik had kunnen gaan en mijn huis rookte als een schoorsteen, is mijn kostbare dagboek gelukkig ongeschonden gebleven. Misschien was mijn dagboek in zijn vorige leven wel een kat met 9 levens. Dus dan kan mijn dagboek nog probleemloos 7 brandjes overleven. En wordt het bij de 9de brand gaar gekookt als een kookboek. Hoe dan ook, Vera en Gert Jan hebben keihard gewerkt om de ruikbare en zichtbare roetsporen uit te wissen. Het resultaat was dat mijn huis daardoor nog schoner was dan voor de brand. Dus toen daarna de oppaskinderen kwamen, was mijn huis oppie-toppie brandschoon!

De lunch liep gesmeerd als smeerworst op mijn boterham. Daarna nog met de oppaskinderen naar Lassie de hond gekeken op TV.

Xavier kwam vandaag ook nog gezellig op de thee. En hoewel hij niet duidelijk overkwam als ramptoerist, kon hij het blijkbaar niet laten om de aangefikte zwarte, doorgebrande laden van  mijn vriezer uitgebreid op foto vast te leggen. Maar daar had hij een goede reden voor: namelijk schade kunnen verhalen op de verzekering.

Terwijl de oppaskinderen nog even bleven, ging Robbert boodschappen doen. Natuurlijk voor het avond eten (want daarna is meestal niet zo zinvol :-P ) En daarmee was het dagprogramma weer rond. Net zo rond als de ovale pannenkoeken die we vervolgens hebben gebakken. En het smaakte prima!

Alle persoonsnamen in deze tekst zijn fictief gekozen vanuit privacy-overweging.

Mijn Verhaal (1)

Nieuws 2 Comments »

 

 

KOFFIE DRINKEN

 

10.59 u. Station Hilversum. Karin staat naast mij. We kijken rond. Wachtend op Iwan. We staan bij het tolerantiebeeld. Het is van steen. Keihard. Maar verder wel heel tolerant. In stilte is het een prediker van verdraagzaamheid.

Iwan is nog nergens te bekennen. Nou ja, het is ook nog niet precies 11.00u. Iwan is soms heel punctueel. Terwijl het nut mij daarvan niet altijd duidelijk is.

We gaan een kop koffie drinken in de stad. Karin, ik en Iwan. Als hij tenminste komt. We hebben dat al een hele tijd geleden afgesproken. Je zou het misschien niet denken, maar mijn agenda is vaak hartstikke vol. Ik heb hem wel eens meegenomen naar de tandarts. En zelfs die kon er geen gaatje in vinden!

We gaan dus koffie drinken. Sommige mensen drinken alleen koffie thuis. En niet buiten de deur. Er zitten ongetwijfeld zuinige zegelspaarders tussen. Oké, ik knip en spaar ook koffiezegels. Maar ik drink geen koffie om zegels te sparen. Koffie betekent voor mij vooral gezelligheid.

Dan springt Iwan met een lach tevoorschijn. Precies op tijd. Hij had lekker in de zon gezeten. Achter een paar hoge banken. Net uit ons zicht. Gelukkig is hij onze afspraak niet vergeten. :-)

We gaan koffie drinken. Bij de Hema. Want daar zijn geen drempels en de deur is er breed genoeg voor mijn rolstoel. Dus je kunt er makkelijk naar binnen. En er ook weer makkelijk uit. Tenminste, als je netjes betaalt voor wat je meeneemt. Maar dat geldt natuurlijk voor iedereen.

We gaan de lift in. Het lijkt op een goederenlift. Het paneel heeft drie knoppen. We denken 1 voor de eerste etage. 1 Knop voor de begane grond. En 1 voor de kelder. Waar we misschien zelfs helemaal niet mogen komen.

We willen naar de koffie-corner op de eerste etage. Dus drukken we maar op de bovenste knop. Dat lijkt logisch. Maar dat hoeft niet zo te zijn. Er zal maar net een liftmonteur geweest zijn die een 1 aprilgrap wilde uithalen. En het knoppenpaneel ondersteboven heeft gemonteerd. Je moet overal op bedacht zijn. Zelfs op een 1 aprilgrap in oktober.

De lift zet zich in beweging. Ik voel dat we stijgen. Of beter gezegd, de lift. We doen niet aan levitatie. Ik houd best van een alternatieve visie. Maar niet te zweverig. Jezus is de enige die echt opgestegen is. Dat wordt in elk geval gezegd in de bijbel.

De liftdeuren gaan open. We hebben goed gegokt. We zijn op de eerste etage. Blijkbaar was de liftmonteur toch serieuzer dan we dachten.

We stomen door naar de koffie-corner. Denkbeeldig heb ik de damp van koffie al in mijn neus. Maar ik ben geen koffieverslaafde. Koffieverslaafden zitten in de coffeeshop.

Het leuke is, mensen gaan voor mij bijna altijd opzij. Uit beleefdheid. Of uit angst dat mijn rolstoel over ze heen walst. Ik heb dus bijna altijd vrij baan. Net zoals de gouden koets.

De wielen van een koets zijn vrij fragiel. Een gouden koets op zware terreinbanden. Dat zou ik wel stoer vinden. Dat zelfde geldt natuurlijk voor mijn eigen rolstoel. Misschien komt het er nog een keer van. Dan is mijn rolstoel “de Bigfoot” onder de rolstoelen.

We zijn er. De koffie-corner. We trekken onze jassen uit. Lekker nonchalant. We gooien drie jassen op 1 hoop. Op 1 stoel.

Ik neem koffie. Karin ook. Maar Iwan niet. Hij neemt muntthee. Ach, waarom niet. Koffieleuten met thee. Dat kan ook. Ik neem ook wat bij de koffie. Een koffiebroodje. Lekker.

Onze naaste koffiedrinkers merken dat we het gezellig hebben. Ze horen ons gelach en kijken regelmatig onze kant uit. Uiteraard vinden we dat prima. Het gezegde is: heb uw naaste lief als u zelf. En dat wordt natuurlijk nog een stuk makkelijker als je naaste ook van koffie houdt.

Ik drink mijn koffie niet heel snel. Voor Karin en Iwan geen punt. Waarom ook? Als je gezelligheid kunt rekken. Wie zou dat dan niet doen?

We zitten inderdaad al een dik uur aan de koffie. En we praten over van alles en nog wat. Zo gaat de zus van Karin op vakantie naar Canada. En zoekt ze een oppas voor haar huis. Niet alleen voor het huis. Maar ook voor haar drie katten. Dat komt vast wel goed.

Op een gegeven moment zegt Iwan. Wat grappig, we zitten hier koffie te drinken. En koffie begint met de K van Karin en eindigt op de I van Iwan. Maar koffie eindigt natuurlijk helemaal niet op een I. Maar op een E! Iwan is blijkbaar nog niet helemaal wakker. Misschien dat hij beter een kop koffie had kunnen nemen in plaats van thee. Om wakker te worden.

Ook al is koffie drinken heel gezellig. Het leven bestaat uit meer dan dat. Dus besluiten we verder te gaan. En af te zakken naar de begane grond.Daar komen we terecht bij de vleeswarenafdeling. Ze hebben er voordelig vlees. Ik ben niet krenterig, maar ik houd wel van voordeel. En goed belegd brood. Dus kiezen we ervoor om wat vleeswaren te kopen.

Bij het afrekenen blijkt de prijs toch iets hoger te liggen dan we dachten. De prijs werd op de verpakking aangegeven in koeienletters. Dat het bedrag geldt per 100 gram werd vermeld in minuscule lettertjes. Daardoor werd het bedrag gesuggereerd als totaalprijs van de vleeswarenverpakking. Reclame is verleiden en soms misleiden. Dit keer is het voordeel voor de Hema.

Verder hebben we niets meer nodig van het Hollandse eenheidsmagazijn, dus gaan we weer de straat op. Dat gaat heel makkelijk, want we hebben netjes betaald :-P

Het is woensdag. We stiefelen rustig door richting de wekelijkse markt. Met het plan om een bos bloemen te kopen. Als ex-bloemist vindt Karin dat leuk. Bloemist is een mooi beroep. Zoals het gezegde luidt: je kunt elke dag de bloemetjes buiten zetten.

Ik houd er zelf ook van om mijn huis op te fleuren. Met bloemen. Maar ook met andere dingen. Zoals een kerstboom en paastakken. Kerstkransjes en paaseieren. Mezelf thuis voelen in mijn eigen huis. Smaakvol decoreren heet dat. Mensen die bij mij op bezoek komen houden daar ook van. Ze eten letterlijk mijn decoratie op :-)

We stranden bij een bloemenkraam. Het is moeilijk kiezen. Veel kleuren. Veel verschillende bloemen. Uiteindelijk kiezen we een bos. Waarin nauwelijks bloemen te bekennen zijn. Het is vooral een slordige bundel groene stengels en bladeren. Karin weet dat je van zo’n boeket het langst plezier hebt. Die zit namelijk vol met knoppen. Bloemknoppen die bijna onopvallend zijn, maar die nog gaan uitkomen. En dan heb je echt een mooi boeket bloemen op tafel.

Verblijd met een bos bloemen, gaan we weer huiswaarts. Via de voor ons bekende route. De tunnel in. Onder het station door. Daarna volgen nog wat kleinere straatjes. Met hier en daar een zelfstandige ondernemer, zoals een kapper, snackbar, meubelzaakje en een klerenmaker. Wel dappere ondernemers. Voor een klerenmaker is het elke dag een klerenzooi. Maar ook omdat het zaakjes zijn waar je ongemerkt aan voorbij loopt. Misschien zijn het ondernemers die ooit een droom hadden een miljoenenzaak op te bouwen. Nu zijn ze directeur van hun eigen eenmanszaak. Die al dicht moet als de directeur even naar het toilet moet.

De sleutel draait in de voordeur. We zijn thuis. 13.07 u. Ik heb wel zin in lunch.

Ik houd van warm eten. Ook met de lunch. Mijn diepvries zit vol warme maaltijden. Nou ja, niet echt natuurlijk. Een vriezer die maaltijden opwarmt, dat klopt natuurlijk niet. Dat is de omgekeerde wereld. Zoiets als een staande hanglamp.

Ik voel mijn lege maag. In de bijbel staat: gij zult niet leven van water en brood alleen. De bijbel is een wijs boek. In termen van een koffieliefhebber betekent dat: van koffie en koffiebrood alleen kun je niet leven. Of het dan nog Bijbelse wijsheid is, weet ik niet. Het lijkt eerder op koffiewijsheid. Maar dat doet er ook niet toe. In het leven is eigenlijk niets zwart of wit. Zwart of wit bestaat niet. Want strikt genomen, zelfs koffie zonder melk is niet zwart :-)

 

 

Update Marieke

Nieuws No Comments »

Hallo!!

Het is alweer 3 jaar geleden (2013!) dat ik voor het laatst iets op mijn website heb geschreven. Dat is wel erg lang geleden. Daarom wil ik jullie graag even bijpraten, er is namelijk veel gebeurd de afgelopen jaren. Mijn dagen zijn gevuld met uiteenlopende bezigheden; uiteraard doe ik het huishouden en de boodschappen samen met mijn ondersteuners. Zoals je ook zelf weet, is dat pure noodzaak en zeker niet altijd leuk :-)

12049179_1689303897973737_7813632667219029452_n

Ondersteuners
Naast de acht vrouwelijke ondersteuners zijn er nu ook twee mannen en dat is geweldig. Iwan komt, net als ik, uit Indonesië. Tarik komt uit Turkije en moet nog hard werken aan zijn Nederlands. Hij is enorm gedreven en ik help hem hier graag bij. Een manier is om samen echte Nederlandstalige smartlappen te zingen en André Hazes is bij ons favoriet! Op woensdagavond koken Tarik en ik samen en we nodigen regelmatig mensen uit voor het eten. Het liefst eten we dan lasagna.

11951504_1675672872670173_9134941034652343663_o 12014995_1676043649299762_2300851341464839613_o

Werk
Mijn werkzaamheden hebben zich inmiddels flink uitgebreid. Naast het oppassen op de woensdagmiddagen, werk ik nu op maandagmiddag in de buurtsuper Attent, vlakbij mijn huis. Dinsdag ga ik nog altijd trouw naar het tuincentrum. De hond en een van de paarden staan me elke dinsdagochtend op te wachten. Verder breng ik nog af en toe folders rond voor de opbouwwerkster van de wijk waar ik woon.

1956697_1540024842901644_1632211586679563671_o 10298301_1581197208784407_316480496914230022_o

Vakantie
Vorig jaar september ben ik voor het eerst met het team van ondersteuners een hele week op vakantie geweest. En het was geweldig! We hebben gefietst, véél gewandeld en met de auto verschillende plaatsen bezocht. Verder reis ik jaarlijks met de mensen van De Kip ook nog stad en land af.

11986984_1675674496003344_8974667170924304741_n

Sporten
Op sportief gebied gaat het ook prima. Ik geniet nog steeds twee keer per week van het zwemmen in het buddy-bad van de Zandzee in Bussum. De ene keer zwem ik met Ernst, de andere keer weer met Tarik. Het paardrijden op vrijdag gaat steeds beter. Ik zit nu alleen op mijn paard en er lopen twee mensen naast ons om mij slechts een klein beetje vast te houden aan mijn hesje. Af en toe laten ze me los en dan rijd ik een paar minuten helemaal zelfstandig. Vorig jaar ben ik gevraagd om een demonstratie te geven in een dressuurstal in Brakel. Iedereen was diep onder de indruk – en trots als een pauw verliet ik de stal :-) . Op woensdag ‘sport’ ik thuis, samen met mijn ondersteuners. Ik train dan allerlei bewegingen. Soms is dat erg moeilijk en moet ik me er echt toe zetten. Maar het gaat steeds beter en dan wordt sporten natuurlijk ook vanzelf leuker.

11794549_1660588237511970_6918749025758425302_o Schermafbeelding 2016-02-01 om 11.33.29

Duman
Last but not least: ik heb een nieuwe huisgenoot… mijn hond Duman! Hij kwam als puppy en is opgevoed door mijn team van ondersteuners en mijzelf. Iedereen doet dat op zijn of haar eigen manier en dat maakt Duman een beetje van iedereen. Hij is echt een aanwinst in huis!

10670213_1537568189813976_3590153703608517976_n

Social media
Zoals gezegd, is deze site niet zo heel actueel meer. Ik zal proberen het meer up to date te houden, maar de meeste actualiteiten zet ik eigenlijk op Facebook. Dan kun je ook direct reageren, da’s wel zo leuk. Wil je op de hoogte blijven? Volg me dan op Facebook.

Schermafbeelding 2016-02-01 om 11.42.07

Liefs, Marieke

 

Kismet verkozen tot Hulp van het Jaar 2013!

Nieuws No Comments »

Mijn vriendin (en ondersteuner, maar vooral vriendin) Kismet is gekozen tot hulp van het jaar 2013! Bekijk hier de prijsuitreiking door de Wethouder van Hilversum en lees hier waarom Kismet de titel dubbel en dwars verdient!

BB_2CW2013

Kismet (links op de foto) loopt samen met mijn moeder Marian en mijzelf namens Bonte Buurtgenoten de 2CharityWalk

Hallo!

Nieuws 6 Comments »

Welkom op mijn site. Deze wordt regelmatig bijgewerkt, zodat belangrijke ontwikkelingen in mijn leven voor iedereen goed te volgen zijn.

De belangrijkste actuele ontwikkeling is wel, dat ik sinds half juni 2011 een eigen woning heb! Ik heb het daar ongelooflijk naar mijn zin. Het is een leuke plek met fijne buren en ik ben ‘baas in eigen huis’! Een kleine impressie hieronder:

Lezenswaardig zijn mijn ambitieuze plannen voor het wonen in de toekomst. Meer hierover lees je hier.

Ik vind het leuk om nieuwe mensen te ontmoeten en nieuwe dingen te doen. Omdat ik veel op pad ben, is het handig om via de mail een afspraak te maken als je bijvoorbeeld op bezoek wilt komen of iets samen wilt ondernemen.

WP Theme & Icons by N.Design Studio
Entries RSS Comments RSS Log in