Ik knipperde in Jakarta (Indonesie), tegelijk met de West-Europese zomer, op 21 juni 1979 het levenslicht tegemoet. Vier maanden later, in de tijd dat je flesje water nog niet hermetisch gesealed hoefde te worden, maakt ik mijn eerste long-distance-flight en landde ik op Schiphol Airport, Amsterdam. De burgerlijke stand werd keurig netjes op de hoogte gesteld en vanaf dat moment ben Nederlands staatsburger en, 32 jaar later, voel ik me goed geïntegreerd.

Focus

Tijdens mijn eerste jaar in Nederland wordt al snel duidelijk dat ik niet alles zomaar vanzelfsprekend kan. Zo lukt het me niet om te lopen, kan ik heel beperkt zien en ook mijn spraakvermogen ontwikkelt zich niet. Zielig? Absoluut niet. Gelukkig willen mijn ouders zich met mij graag focussen op de dingen die ik juist wèl goed kan.


Een kleine synopsis

Tot mijn 11e woonde ik bij mijn ouders en broertje in Hilversum, daarna 13 jaar in een instelling in Woudenberg. Omdat ik het gevoel kreeg, dat ik elders beter tot mijn recht kon komen, besloot ik om een andere woonvorm te zoeken. Deze vond ik in een gezellige woonwijk van Hilversum, waar ik me eindelijk heerlijk onder de mensen kan begeven als ik daar zin in heb. Ik geniet nu echt van de ‘normale’ dingen die voor iedereen eigenlijk heel vanzelfsprekend zijn. De drukte van de stad, de chaos in het verkeer en alle verschillende mensen die ik ontmoet. Ik kan nu met familie, vrienden en vriendinnen de stad in, theaters bezoeken, concerten afgaan. Ook zwem ik elke week en ga ik paardrijden. Aanvankelijk woonde ik in een groepswoning met 5 andere mensen, maar sinds juni 2011 heb ik een woning voor mezelf. Samen de met de mensen die mij ondersteunen doe ik het huishouden, mijn dagelijkse boodschappen en onderhoud ik de contacten met de buurt. Ik zit overal dichtbij en omdat ik een rolstoelfiets heb en zelf over een rolstoelauto kan beschikken kan ik gemakkelijk overal heen.

Niet alleen bestaan, maar vooral echt leven
Al met al, heb ik nu het gevoel dat ik echt leef! En om contacten met mijn vrienden en familie te kunnen onderhouden, heb ik deze site laten maken. Het werkt een beetje als een weblog waarvan je lid kunt worden zodat je van al het nieuws op de hoogte kunt blijven. Je kunt hier zelf berichten en verhalen achterlaten en foto’s up- en downloaden. Vergelijk het met internetfora als Facebook, MySpace, LinkedIn en Hyves, waarop je ook kunt zien hoe ik verbonden ben met mijn vrienden – en zij weer onderling met elkaar.

Leuk idee? Roept u maar!

Ik vind het leuk om op deze manier contact te onderhouden. Maar nog leuker is het, als we samen iets gaan doen. Ik sta voor alles open, dus als je een goed idee hebt, laat het me weten!

Groetjes,
Marieke